4 Mart 2024 Pazartesi gecesi Dedektif uyumamıştı. Saat 22.55 sularında telefon çaldığında, ahizeyi kaldırmadan önce kimin aradığını biliyor gibiydi. Komiser Toprak, kısa ve net konuştu: bir ölü, bir sürü tanık ve hiç kimsenin görmediği bir şey.

Olay yeri Sakarya'da, Sapanca Gölü kıyısında modern bir göl eviydi. Göl sisi ağaçların arasından süzülüp bahçeye yayılıyor, iskele ucundaki fener sisin içinde boğuluyordu. Islak çimen ve çürümüş yaprak kokusu camlı verandaya kadar geliyordu.

Can Durmaz, 48 yaşında, bir mimardı. O akşam herkes ev sahibinin emeklilik partisi için göl evinde toplanmıştı. Çelimsiz ama dikkat çekici biriydi; saçları şakaklarından dökülmeye başlamıştı. Hiçbir borcu, hiçbir kırgınlığı unutmayan biriydi.

Yağmur, saatlerdir aynı inatla yağıyordu. Komiser Toprak, ilk bakışta olayın bir sara nöbeti gibi göründüğünü söylemişti. Ama sesindeki tereddüt başka bir şey anlatıyordu. Dedektif paltosunu ve cep defterini aldı, kapıyı arkasından çekti.