10 Temmuz 1983 Pazar. Saat 22.35 olmuştu ki Dedektif'in telefonu çaldı. Arayan Komiser Keskin idi; sesi her zamankinden kısık, kelimeleri her zamankinden dikkatliydi. “Tatil köyünde bir ölü var,” dedi. “Herkes başka bir şey söylüyor. Gelmenizi istiyorum.”

Olay yeri Aydın'da, Kuşadası'nda denize sıfır bir tatil köyüydü. Denizden gelen hafif rüzgâr, güneş kremi ve kızarmış mısır kokusunu taşıyordu. Havuzun mavi ışıkları palmiyelerin gövdelerinde dalgalanıyordu.

Nurten Bozkurt, 63 yaşında, bir tatil köyü müdürüydü. O akşam herkes bir düğün organizasyonu için tatil köyünde toplanmıştı. Geniş omuzlu, iri yarı biriydi; saçlarını sıkı bir topuz yapmıştı. Güler yüzünün altında demirden bir irade taşırdı.

Gece açık ve soğuktu; yıldızlar çok uzaktaydı. Komiser Keskin, ilk bakışta olayın kalp hastalığına bağlı doğal bir ölüm gibi göründüğünü söylemişti. Ama sesindeki tereddüt başka bir şey anlatıyordu. Dedektif paltosunu ve spiralli not defterini aldı, kapıyı arkasından çekti.