11 Ekim 2024 Cuma. Saat 22.30 olmuştu ki Dedektif'in telefonu çaldı. Arayan Komiser Aydemir idi; sesi her zamankinden kısık, kelimeleri her zamankinden dikkatliydi. “Otelde bir ölü var,” dedi. “Herkes başka bir şey söylüyor. Gelmenizi istiyorum.”

Olay yeri Kapadokya'da, Göreme'de kayaya oyulmuş bir mağara oteldi. Otelin oyma duvarları gündüzün sıcağını çoktan bırakmış, geceye yanık tüf taşının serin kokusu sinmişti. Taş merdivenlerde kandiller titriyor, her adım kayanın içinde boğuk bir yankı bırakıyordu.

Ekrem Tunalı, 61 yaşında, bir balon şirketi işletmecisiydi. O akşam herkes bir balon şirketinin tanıtım gecesi için otelde toplanmıştı. Çelimsiz ama dikkat çekici biriydi; saçları dağınık ve uzunca kalmıştı. Hiçbir borcu, hiçbir kırgınlığı unutmayan biriydi.

Ay, bulutsuz gökyüzünde soluk bir para gibi asılı duruyordu. Komiser Aydemir, ilk bakışta olayın bir av kazası gibi göründüğünü söylemişti. Ama sesindeki tereddüt başka bir şey anlatıyordu. Dedektif paltosunu ve cep defterini aldı, kapıyı arkasından çekti.