28 Kasım 1998 Cumartesi gecesi Dedektif uyumamıştı. Saat 22.50 sularında telefon çaldığında, ahizeyi kaldırmadan önce kimin aradığını biliyor gibiydi. Komiser Turan, kısa ve net konuştu: bir ölü, bir sürü tanık ve hiç kimsenin görmediği bir şey.

Olay yeri Erzurum'da, karlı bir tepenin üstündeki bir gözlemeviydi. Gökyüzü açıldığında yıldızlar o kadar yakındı ki uzansan tutacakmışsın gibi geliyordu. Kubbenin motoru ara ara homurdanıyor, dev teleskop karanlığın içinde yavaşça dönüyordu.

Vildan Aydın, 66 yaşında, bir astronomi profesörüydü. O akşam herkes uluslararası bir ekibin ziyaret haftası için gözlemevinde toplanmıştı. Çelimsiz ama dikkat çekici biriydi; saçlarını sıkı bir topuz yapmıştı. Cömert ama hesapçı biri olarak tanınırdı.

Kalın bir sis, fenerlerin ışığını süt gibi bulandırıyordu. Komiser Turan, ilk bakışta olayın talihsiz bir kaza gibi göründüğünü söylemişti. Ama sesindeki tereddüt başka bir şey anlatıyordu. Dedektif paltosunu ve spiralli not defterini aldı, kapıyı arkasından çekti.