5 Eylül 2024 Perşembe gecesi Dedektif uyumamıştı. Saat 23.05 sularında telefon çaldığında, ahizeyi kaldırmadan önce kimin aradığını biliyor gibiydi. Komiser Taşkın, kısa ve net konuştu: bir ölü, bir sürü tanık ve hiç kimsenin görmediği bir şey.

Olay yeri Rize'de, yamaçlara kurulmuş bir çay fabrikasıydı. Aşağıda sahil yolunun ışıkları denizin kara kıyısını çiziyordu. Yağmur hiç dinmeden yağıyor, yamaçlardaki çay bahçeleri karanlıkta parlıyordu.

Münevver Sarı, 73 yaşında, bir fabrika müdürüydü. O akşam herkes fabrikanın özelleştirme toplantısı için fabrikada toplanmıştı. Uzun boylu ve ince yapılıydı; kır saçlarını zarif bir şekilde kabartmıştı. Güler yüzünün altında demirden bir irade taşırdı.

Yağmur, saatlerdir aynı inatla yağıyordu. Komiser Taşkın, ilk bakışta olayın bir intihar gibi göründüğünü söylemişti. Ama sesindeki tereddüt başka bir şey anlatıyordu. Dedektif paltosunu ve cep defterini aldı, kapıyı arkasından çekti.